JOD WIELKIE KŁAMSTWO

Jod, pierwiastek śladowy, którego brak może doprowadzić do katastrofalnych skutków zdrowotnych, a sam proces leczenia nie będzie wystarczająco skuteczny, aby zauważyć widoczną poprawę zdrowia. Jest on również przedmiotem wielu sporów i nieporozumień, co dodatkowo nie ułatwia sprawy.

Jod podawany w odpowiedniej formie jest jednym z najbardziej bezpiecznych pierwiastków potrzebnych do życia. Można przekroczyć zalecaną dzienną dawkę nawet o 1000 razy i nie pociągnie to żadnych negatywnych skutków ubocznych, nauka zna przypadki podawania dawki 100 000 razy większej niż dzienna zalecana dawka i dopiero wtedy uzyskiwano wartość terapeutyczną. Warto dodać, że receptory jodu znajdują się w każdej naszej komórce organizmu.

O ile spożywamy jod jest  w formie nieorganicznej i podawany wraz z innymi witaminami i minerałami to po prostu nie da się go przedawkować w przeciwieństwie do jodu organicznego (postać organicznej molekuły) zawartego w lekach na tarczycę. Również wypicie całej buteleczki płynu Lugola (jod w formie nieorganicznej) bez asysty witamin i minerałów w odpowiedniej ilości, jest szkodliwe i niebezpieczne.

Do najczęstszych działań, które możemy zauważyć po odpowiedniej suplementacji jodem jest:

  • Zmniejszenie lub całkowity zanik tłuszczaków i mięśniaków.
  • Przywrócenie prawidłowego funkcjonowania tarczycy, zniknięcie jej nadczynności i niedoczynności.
  • Znaczny przypływ energii, zniknięcie uczucia wiecznego zmęczenia i senności.
  • Wzmożone usuwanie toksyn wraz z moczem
  • W niektórych przypadkach może nawet powodować zanik lub całkowity rozpad (apoptozę) komórek nowotworowych.
  • Usunięcie stanów zapalnych, bólu w stawach oraz problemów związanych z prostatą.

 

To tylko niektóre z korzyści wynikające ze stosowania jodu w formie nieorganicznej w odpowiedniej ilości i przy asyście witamin i minerałów. Jod naprawdę może zdziałać cuda, reguluje on przede wszystkim pracę tarczycy, która jest centrum energetycznym naszego organizmu.

Cały problem z jodem i zamieszaniem zrobionym w okół niego wynika z faktu, że wrzuca się go do jednego worka i nic nie mówi o  formach w jakich on występuje, a jest to rzecz konieczna z tego względu, że jedna forma nas leczy i jest potrzebna, a druga szkodzi.

Mowa tutaj o jodzie nieorganicznym (nieradioaktywnym) i organicznym (radioaktywnym), ludzki organizm potrzebuje tej pierwszej.

Zamieszanie dotyczące działania jodu, jego skutków ubocznych i niebezpieczeństwa związanego ze spożyciem jest przypisane jodowi występującemu w formie organicznej (radioaktywnej), na nieszczęście to właśnie ta forma jest obecna w lekach.

Kontynuując, pierwiastek ten został jako pierwszy przetestowany na ludziach i pierwotnie podawano go jako panaceum dosłownie na wszystko, obecnie niedobór jodu jest chyba najbardziej rozpowszechniony na kuli ziemskiej.

Stosowano go w leczeniu:

  • tętniaków
  • choroby tarczycy
  • paraliżu
  • hemofilia
  • zatruciem metalami ciężkimi
  • niekontrolowane ruchy ciała
  • arterioskleroza
  • zapalenie węzłów chłonnych
  • przetoka łzowa
  • syfilis
  • ostre stany zapalne
  • gangrena
  • dna moczanowa
  • toczeń
  • krup
  • astma
  • owrzodzenia
  • zapalenie oskrzeli
  • czyraki
  • zastrzał
  • odmrożenia

 

 

Wielki autorytet Dr. S.P.Beebe z New York po ponad dziesięcioletniej praktyce w podawaniu jodu nieorganicznego jako leku na nadczynność tarczycy mówi:

” Z mojego doświadczenia wynika, że jod jest jedną z najbardziej wartościowych substancji terapeutycznych, jakie mamy do zaoferowania przy leczeniu wola tarczycowego w jego formie nad czynnościowej…”

Skąd więc wzięła się nagonka na jod i pominięcie korzystnego działania formy nieorganicznej ? Myślę, że w dużej mierze jak nie w większości przyczyniły się do tego koncerny farmaceutyczne, ponieważ leczenie chorób nie leży w ich interesie, najlepsze leczenie to takie, które przynosi ulgę, lekką poprawę ale nigdy nie doprowadzi do całkowitego wyleczenia. W taki sposób mamy idealnie funkcjonującego pacjenta, który przez całe życie wydaje pieniądze i zręcznie zasila budżet koncernu.

UWAGA ! Spożywanie dużej ilości jodu nawet w formie organicznej również nie jest zdrowe i może doprowadzić nawet do zagrożenia życia. Potrzebny jest cały kompleks pierwiastków i witamin, a dopiero wtedy taka suplementacja działa. Nie wystarczą same witaminy i minerały obecne w owocach i warzywach. Skoro bierzesz pierwiastek w bardzo dużych ilościach w postaci płynu Lugola to należy dodatkowo zwiększyć podaż witamin i minerałów,gdyż zwiększona dawka zmniejsza ich ilość.

Do produktów zawierających najwięcej jodu należą:

  • morskie glony (nori)
  • pieczarki
  • szpinak
  • marchewka
  • soki warzywne i owocowe
  • woda z rozpuszczoną solą himalajską lub kłodawską
  • woda źródlana, uzdrowiskowa

 

Celowo nie podaję żadnej dawki, ponieważ nie jest to do końca możliwe, w zależności od trybu życia, wieku, płci, stanu zdrowia. Dawki te mogły by się różnić nawet o kilka tysięcy procent.

Obecnie zalecana dawka przez lekarzy dla osoby zdrowej wynosi 100 mikrogramów na dobę. Jednak jak podają badania Dr. S.P.Beebe często dopiero po przekroczeniu o 10 a nawet 100-krotnie tej dawki, zaczynamy się lepiej czuć i funkcjonować.

 

Źródła:

Bleichrodt N, Shrestha RM, West CE, Hautvast JG, van de Vijver FJ, Born MP. The benefits of adequate iodine intake. Nutr Rev.1996;54(4 Pt 2): S72-78

Ukryte Terapie – Czego ci lekarz nie powie, Jerzy Zięba, 2015

Bernecker C. Intermittent Therapy with potassium iodine in chronic obstructive disease of the airways.. Acta Allerg, 1969;24:171

National Council on Radiation Protection and Measurements: Protection of the Thyroid gland in the event of release of radioiodine. NCRP, Washington, DC, 1977.

Herxheimer H. Effect of iodine treatment on thyroids function. NEJM, 1977; 297: 171

Delange FM. Iodine Deficiency. In: Werner & ingbar’s The Thyroid. Braverman LE and utiger RD, editors. Lippincott Williams & Wilkins, 2000; 295-329.

Guy E. Abraham, MDm The Safe and Effective Implementation of Orthoiodosupplementation In Medical Practice

Kelly FC. Iodine in medicine and pharmacy since its discovery 1811-1961, Proc R Soc Med,1961: 54:831-836

Starr P, Walcott HP, Segall HN, et al. The effect of iodine in exophthalmic goiter. Alt Med J, 1924; 34:355-364.

Beebe SP. Iodine in the treatment of goiter. M Rec, 1921; 99: 996-999.